Başlıkta belirttiğim ki o kadar çok mutluyum ki anlatamam.Artık o mutluluğu yazıya dökecek kelimeler bulamıyorum. Ben bu mesleği seviyorum.Allah beni bu meslekten uzunca bir süre ayırmasın.

Neden mi bu kadar mutluyum.Bir köy okulunda, öğrencilerin o büyük sevgisini kazanmak.Tarif edilmez duygular yaşatıyor insana. Allah’ım ne büyük ve güzel duygudur bu.

Geçenlerde doğum günümdü.Halbu ki öğrencilere doğum günümü söylememiştim.Yeni gelmiştim okula.Asker öğretmenim.Türkçe dersine girdiğim sıralarda örnek vermişim.

Unutmamışlar not almışlar. Gizli gizli de hazırlık yapmışlar.Dağ başındalar.Bakkal yok.Ceplerinde harçlık yok.Ama sevgi dolu kalpleri var.Para toplamışlar 100 kuruş 100 kuruş.Pasta almışlar.

Başka öğretmenlerini planlarına alet etmişler.Planlar yapmışlar masumca.

Hediyeler almışlar.Küçük ama bence çok büyük.O küçük kalplarinde büyük sevgi barındırmışlar.Tüm okul bende habersiz hazırlık yapmış.O birinci sınıflar resim yapmışlar o küçük elleriyle.

Kendi elleriyle kurabiye, börek yapmışlaar.Yaparkende sevgilerini katmışlar.Ne büyük bir mutluluktur bu.İnsanı ağlatmaz mı bu.Ağlatmaz mı.

Ve o sevgi dolu gözleriyle iyi doğdun demezler mi.Öğretmenlik bu olsa gerek.Sosyal bilgiler öğretmeni olmak Allahın bir lutfu.Sevgi dolu bu meslekte.Sevgimin hiç eksilmemesi ve her geçen gün artması için dualar ediyorum ve edeceğimde